De vrijdagavond bracht een ietswat te zwaar feestje waardoor de busrit van zaterdag naar Moray toch zwaarder werd dan verwacht. Moray daarentegen was meer dan de moeite waard. De inca’s gebruikten het als een laboratorium om zo de planten/bomen die enkel op lager gelegen gebieden konden groeien jaar na jaar op een hoger gebied te laten bloeien. Dus ze planten bijvoorbeeld een bloem op de laagste ring waar het dit jaar helemaal acclimatiseert, het jaar erop planten ze de bloem op een hogere ring waar het terug 1 jaar helemaal aan het klimaat gewend raakt en zo verder. Op die manier is het mogelijk om na een aantal jaar de bloem ook in Cusco te planten die veel hoger ligt dan Moray. Een extreem ingenieus systeem dat de Inca’s bedachten en wat nu nog altijd gebruikt wordt… Daarachter maakten we een enorme mooie wandeling tussen, rond, door de vele bergen die hier aanwezig zijn in Cusco. Het was een lange wandeling, soms zonder einde maar we genoten er met volle teugen van 
Om dan nog snel naar de zoutmijnen te gaan, waar we de laatste bezoekers van de dag bleken te zijn. Maar dat vonden we absoluut niet erg… Het water in de nabijheid bleek uit veel zout te bestaan wat ze al in de tijd van de kolonisatie hadden ontdekt en het zout die ervoor heel schaars was kon nu uitbundig gebruikt worden, wat misschien wel aan de basis ligt van het overmatig zoutgebruik in Cusco… Op het einde van de rit zei de taximan ons nog snel dat alle bussen naar huis waarschijnlijk vol zouden zitten en we dus met de taxi naar huis zouden moeten gaan, maar gelukkig voor ons zagen we nog een schamel busje dat ons voor 0,75 euro kon meenemen naar huis (zo’n 1u30 rijden)… Eens thuis stond nog een rustig avondje met een drankje en een hapje op het programma. Had half afgesproken met een Canadees om iets te gaan drinken zodat we op zondag konden afspreken wanneer we onze weddenschap zouden volbrengen, maar dat zou iets voor volgend weekend worden…
Zondag klaar om het grote gevecht van waterballonnen en espuma aan te gaan, maar daarvoor moesten we er natuurlijk nog eerst gaan halen. Dat op zich was al een avontuur, op een plaatselijke markt werden we al helemaal bekogeld met ballonnen en watergeweren voordat we zelf ons waar hadden gekocht. Dan maar snel naar huis om zoveel mogelijk ballonnen te vullen zodat we het tegen alle mannen konden opnemen in de stad… Toch bleek de taxirit naar het centrum toch wel iets moeilijker dan verwacht aangezien al enkele ballonnen hun leven hadden gegeven tijdens de rit wat de chauffeur een natte achterbank opleverde, oeps…
Ook onze weg naar de Plaza des Armas (grote markt) verliep niet zo vlot aangezien we in het midden aangevallen werden door een grote groep mannen die het zo leuk vonden om in hun deuropening te blijven staan en ook de emmers met water bleven aanleveren zodat we compleet nat aankwamen op het plein waar het echte gevecht zou plaatsvinden. Aanvallen van espuma en water bleven elkaar opvolgen terwijl de lucht rondom Cusco donkerder en donkerder begon te worden. Het finale gevecht vond plaats iets voor 17u wanneer alle overblijvende mannen het tegen ons 5 opnamen (Linda, Sietske, Stephanie, Elke en mezelf) waarbij we terug helemaal/compleet nat waren en vol espuma. De reden waarom onze aanval uit elkaar viel waren de grote hagelstenen die plots het gehele plein vulden… De koude stroke us en we wilden allen ongelofelijk graag in een taxi maar ze stonden allemaal stil op het plein of vervoerden droge mensen naar hun huis. Na een 5-tal minuten (die veel langer aanvoelden) nam een taxi ons dan toch mee terwijl het ongelofelijk hard bleef regenen/hagelen…
Toen we uit de taxi stapten zagen we een rivier naar benedenstromen in onze straat, was echt niet normaal. Als er nu opnieuw geen huizen onderwater zouden staan, dan zou het nooit meer gebeuren… Gelukkig konden we rekenen op een warme douche om ons op te warme en een lekkere thee
Dat was me toch wel eens een aangenaam feestje!!! Wil wel nog zo’n zaken meemaken en foto’s volgen later aangezien er maar 1 iemand droog gebleven is gedurende deze zalige zondag!!
